Een aanstellingskeuring is een onderzoek dat een (onafhankelijke) bedrijfsarts op verzoek van de werkgever verricht als einde van een sollicitatieprocedure. Het onderzoek kan bestaan uit een vragenlijst, een gesprek en/of aanvullend lichamelijk of laboratoriumonderzoek. Een aanstellingsonderzoek is geen werving-instrument!

Op 1 januari 1998 is de Wet op de medische keuringen (Wmk) in werking getreden. De Wmk bepaalt onder welke voorwaarden een keuring mag worden verricht en aan welke procedurevoorschriften de keuring moet voldoen. Lees deze link met meer informatie over de protocollen en procedures uitvoerig door. Voor de aanstellingskeuring worden deze vereisten aangevuld door het Besluit aanstellingskeuringen van 23 november 2001. Het Besluit aanstellingskeuringen vult de Wmk op een aantal punten aan, onder meer met de voorwaarde, dat de werkgever er alles aan moet doen om de risico’s voor de gezondheid en de veiligheid bij de uitoefening van werkzaamheden in zijn bedrijf te verminderen.

Aanleiding
De werkgever is verplicht om schriftelijk advies te vragen aan een gecertificeerde arbodienst over het voornemen om een aanstellingskeuring te doen verrichten. De werkgever vraagt dan advies over de bijzondere eisen van medische geschiktheid voor een bepaalde functie, over het doel en de inhoud van de keuring, en over de rechtmatigheid van de keuring.

Inhoud aanstellingskeuring
Een aanstellingskeuring mag alleen plaatsvinden als minimaal aan de volgende regels kan worden voldaan:

  • Werkgever vermeldt bij de werving (vacature) dat bij de betreffende functie een aanstellingskeuring moet worden verricht alvorens de geselecteerde sollicitant kan worden aangesteld.
  • De aanstellingskeuring wordt pas aan het einde van de sollicitatieprocedure ingezet. De werkgever moet al van plan zijn om de sollicitant aan te nemen.
  • Werkgever geeft de geselecteerde sollicitant tijdig, voor de aanvang van de keuring, op begrijpelijke wijze schriftelijk informatie over het doel, de vragen en de onderzoeken bij de aanstellingskeuring.
  • De werkgever moet erop wijzen dat de sollicitant niet verplicht is om mee te werken. Ook is de sollicitant niet verplicht is om de uitslag van de keuring met de werkgever te delen.
  • De werkgever informeert de sollicitant dat hij het recht heeft om een herkeuring aan te vragen als hij het niet eens is met het resultaat van de keuring.
  • De werkgever moet de sollicitant erop attenderen dat het mogelijk is om bij de Commissie Klachtenbehandeling Aanstellingskeuringen (CKA) een klacht in te dienen. Klik op deze link voor meer informatie.
  • De noodzaak van de aanstellingskeuring staat om omschreven in de RI&E als vereiste.
  • De OR/PVT van de werkgever is het aantoonbaar eens met het doel van de aanstellingskeuring